بیایید ریشه های گفتن جوک های قومیتی را بیابیم و از گفتن آنها احتراز کنیم

امروز شاهد صحنه ای بودم که باز هم مرا به این فکر فرو برد که چرا اینقدر جوک های قومیتی بین مردم ما رایج است و با وجود آفات فراوانی که دارد هم چنان استفاده می شود. نگاهی تاریخی به این موضوع نشان می دهد که معمولا هر وقت که در خطه ای از ایران فردی یا گروهی حرفی زده است یا حرکتی انجام داده است که اقویا (شامل حکومتهای محلی و مرکزی و نیز افراد با نقوذ منطقه ای) را خوش نیامده است رگه ای از هجو حول و حوش ماجرا ایجاد شده است. جوک های آذری ظاهرا از بعد از قیام های ستار خان و باقر خان رشد پیدا کرده اند، و یا جوک های شمالی از بعد از قیام جنگل عمومیت پیدا کردند. در همین دوران خود ما برای ترور شخصیت آقای منتظری انواع و اقسام جوک ها ساخته شد.

این یکی از دردهای واقعی جامعه ماست که چنین روشهای ناجوانمردانه ای به راحتی در جامعه رسوخ می کند. جامعه شناسان ما بایستی به شکلی جدی ریشه های این مسئله را واکاوی کرده و راه حلی برای آن ارائه دهند. تا آن زمان من فکر می کنم حداقل کاری که ما می توانیم انجام دهیم این است که از گفتن جوکهای حساسیت زا خودداری کرده و دیگران را نیز به انجام آن تشویق کنیم

سیز باشید، دیگران را هم سبز کنید

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: